29 04 2010

O büyük adam!

bir kaç haftadır bildiğim lakin bu aralar daha da anlamlı gelen bu şiiri sıklıkla  okuyor bu sebeple de paylaşıyorum umarım aynıkeyfi alırsınız...       BÜYÜK İSTİFHAM ÜZERİNDE 1. şimdi sen olsan... ilk sonbahar yağmuruyla oturduk hayli dertleştik ben camın önündeydim o arkasındaydı sen izmir taraflarında uzakça bir yerdeydin dünden bugüne çektiklerin eksilmedi dedi yağmur bana eksilmeyecek dedi bugünden yarına bir hiçliğin koynunda istifham gibi büyüyeceksin sual sorduğun herşey senden sual soracak bitirdim sandığın vakit başladığını göreceksın yağmurun altında insanlar biçimsizdiler şimdi sen olsan ortalık şenlenecekti sanki birdenbire ışıklar yanacaktı oysa ben içimdeki kandili söndürecektim 2. gözlerimi kapasam gözlerimi kapasam akşam bir karanlığın dibinden gözlerin ağzıma bakıyorlar ellerimi yüzümü yıldızlarla yıkayorum saçların boynuma sarılıyorlar gözlerimi kapasam sen boylu boyunca yanıbaşımdasın dişlerinin arasında bembeyaz bir nilüfer alevleri bile öpebilirmiş gibi güçlü ve gururlu ağzın beni öptüğün zaman erkek seni öptüğüm zaman kadın yanıbaşımdasın gözlerimi kapasam senin için bir mısra tasarlasam bir renk düşünsem başımı senin dizine koyduğumu uyuduğumu düşünsem çocuğunmuşum gibi saçlarımı okşadığını kocanmışım gibi yakama çiçek taktığını bir yağmur şehrin bütün seslerini öldürse sen ve ben günün yirmi dört saatını öldürsek boğazlasak ellerin göğsüme girse avuçlayıp kalbimi koparsa sımsıcak ben senin kanına girsem kalbine kurulup otursam ... Devamı